Cena (s)pokoju. Ile kosztuje nasze milczenie i bezkarność sprawców?

Już po raz dziewiąty Oświęcimski Instytut Praw Człowieka wspólnie z Wydziałem Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego zapraszają na konferencję z cyklu „Komparatystyczne studia nad ludobójstwem”. W tym roku jej temat przewodni brzmi: „Cena (s)pokoju. Ile kosztuje nasze milczenie i bezkarność sprawców?”

Wojny rozgrywają się na oczach świata, a kolejne zbrodnie pozostają bez osądzenia – poczynając od nierozliczenia wielu zbrodniarzy z okresu II wojny światowej, przez sprawców okrucieństw z Rwandy, Kambodży, Timoru Wschodniego, po odpowiedzialnych za współczesne wojny oraz akty przemocy na masową skalę w Ukrainie, Gazie czy Mjanmie. Polityczne kalkulacje sprawiają, że zbrodniarze zbyt często pozostają nietykalni, a ofiary – niewysłuchane.

Zapraszamy do udziału w konferencji naukowców, nauczycieli, edukatorów i osoby pracujące na rzecz praw człowieka, by wspólnie przyjrzeć się mechanizmom bezkarności i ich konsekwencjom. Będziemy rozmawiać o tym jak państwa i instytucje międzynarodowe reagują na zbrodnie, co powstrzymuje świat przed stanowczymi działaniami oraz jakie koszty wiążą się z bezkarnością sprawców.

Partnerami konferencji są: Instytut Porównawczych Studiów Cywilizacji UJ, Instytut Auschwitz na Rzecz Zapobiegania Zbrodniom Ludobójstwa i Masowym Aktom Okrucieństwa, Miejska Biblioteka Publiczna GALERIA KSIĄŻKI w Oświęcimiu.

Zgłoszenia na konferencję przyjmujemy do 30 lipca.

Formularz zgłoszeniowy znajduje się poniżej. Prosimy o przesłanie go na adres: oipc@oipc.pl


Jak zwykle – planujemy, aby efektem i tej konferencji była książka (o ile uda nam się pozyskać na nią pieniądze). Do tej pory ukazało się już 14 pokonferencyjnych publikacji.

Propozycje obszarów tematycznych wystąpień:

1. Nierozliczone zbrodnie II wojny światowej

- mechanizmy sprzyjające bezkarności sprawców po 1945 roku

- geopolityka zimnej wojny a zaniechania w ściganiu zbrodniarzy nazistowskich

- instytucjonalne i społeczne czynniki utrudniające dochodzenie sprawiedliwości

2. Narracje chroniące sprawców

- polityka historyczna jako narzędzie wypierania odpowiedzialności i relatywizowania winy

- edukacja historyczna jako obszar służący konstruowaniu „wygodnej wersji historii”

- muzea i miejsca pamięci jako aktorzy polityki rozliczeń

- film, literatura i sztuka a milczenie o zbrodniach

3. Zbrodnie masowe XX i XXI wieku, które wciąż wymykają się karze

- granice skuteczności w osądzaniu sprawców zbrodni masowych (między ideą a rzeczywistością)

- polityczne i ekonomiczne interesy państw jako bariera dla egzekwowania prawa międzynarodowego

- czynniki wzmacniające bezkarność zbrodniarzy

- przyszłość globalnego systemu odpowiedzialności karnej

- pokój jako cena za brak sprawiedliwości

4. Znaczenie dokumentowania zbrodni w erze mediów społecznościowych dla osądzania zbrodniarzy

- cyfrowe archiwa – instrument wspierania dokumentowania zbrodni i osądzania czy instrument ukrywania zbrodni

- społecznościowe śledztwa (OSINT) jako narzędzie sprawiedliwości